De overheid treedt terug in haar rol als verzorger van mensen met een verstandelijke beperking. De regelgeving wordt continue aangescherpt waardoor nauwelijks financiële ruimte is voor onze doelgroep om deel te nemen aan een activiteit. De subsidiepotjes hiervoor worden door bezuinigingen opgeheven en niet meer aangevuld. Daarnaast heeft de begeleiding van het Gezinsvervangend tehuis naast de reguliere werkzaamheden onvoldoende tijd om mee te kunnen gaan naar externe activiteiten. Ook ondersteunende overheidsinitiatieven als Vervoer op Maat zijn voor deze groep niet altijd toereikend. Door alle maatregelen is de koopkracht van onze cliënten voor het ondernemen van externe activiteiten sterk verminderd.

Hierdoor raken onze cliënten in een sleur, terwijl juist het deelnemen aan de activiteiten deze sleur doorbreekt en hun leven draaglijker maakt. Op korte termijn is in deze situatie geen verbetering te verwachten, eerder een verslechtering. Voor onze cliënten vormen de deze ontwikkelingen een serieuze bedreiging.